Water

 

 

 

 

 

De foto’s van Marijn de Jong kenmerken zich door een heldere beeldtaal, die nog wordt versterkt door de afwezigheid van kleur. Het is wat het is – maar wat is het dan? Zwart/wit lijkt, nu alle fotografie zowat standaard in kleur is, een keuze om het de kijker moeilijk te maken door het beeld te versimpelen.
Maar zo is het niet: zwart/wit heeft vooral ook een rijk spectrum aan grijstinten, die je dwingen om goed te kijken. Kleur geeft informatie, maar zorgt daarnaast voor een geruststelling: alles is zoals wij het zelf zouden kunnen waarnemen. Bij zwart/wit moet je aanvullen, interpreteren en zelf afwegingen maken.
Zoals in deze foto, simpelweg ‘water’ genoemd. Waarbij de vraag zelfs is of het wel een zwart/wit foto is. Op sommige momenten van de dag is er zo weinig licht dat kleur nauwelijks waar te nemen is en de werkelijkheid zich aan ons toont in grijstinten. Op deze foto zien we niet veel: wat zwarte vormen, riet, of gras, aan de rand van een water, of van een waterweg. Een sloot bijvoorbeeld, die oplost in de verte van een meer, of een lucht- we weten het niet en verliezen ons daarom wellicht in de verte, van dit landschapsportret dat bijna een schilderij is –of een foto uit de begintijd van de fotografie, toen door technische beperkingen niet alles scherp kon worden vastgelegd. Hoe verrassend is het dat nu, nu het een keuze is om onscherp te fotograferen, de professionaliteit en het beeldend vermogen van Marijn de Jong zichtbaar worden in deze bijna dromerige foto. Deze suggestie van diepte en verte geeft deze foto zijn kracht.

Zoals hij in ander werk van de ene kant juist de feilloze registratie van ritmes en vormen uitkiest (zie ‘strandbal’ bij het artist statement) , kan hij ook in een beeld als dit zijn kwaliteit tonen: een raadselachtig beeld scheppen, waarop je niets lijkt te zien, maar waarin je je toch kunt verliezen.

 

Anthon Fasel

fotograaf: 
Marijn de Jong