Illusies

Een veld in de ochtend, de zon komt op, er hangt een sluier van ochtendmist over het veld en midden op dat weiland wordt langzamerhand de contour van een rechtopstaand hek zichtbaar. Waarom staat het daar? Wie heeft het neergezet? En met welk doel ? Is het een ladder ? -hetgeen nog bevreemdender zou zijn, want waarom zou iemand een ladder midden op een veld zettten? Een ladder is bedoeld om van laag naar hoog of omgekeerd te gaan, en niet om zelfstandig in een vlakte te staan met geen ander doel dan om daar te staan. Of is dat de betekenis die we eraan zouden willen hechten? Een ladder naar boven, vanuit de aarde naar de hemel, een jakobsladder, of nou ja, in ieder geval het begin ervan.
In haar werk is Elise  Schouman op zoek naar betekenissen van dit soort scènes. Verwarrende beelden die als het ware om interpretatie vragen, maar daar geen alles omvattende uitspraak over doen. Het zijn beelden van een geheimzinnig soort spanning: een vrouw die ergens op een weg ligt, verlaten en kwetsbaar; een boom waar –als je goed kijkt- iemand ondersteboven inhangt. Het zijn beelden waarin vragen worden gesteld die de beschouwer graag beantwoord ziet, maar waarbij hij toch vooral bij zichzelf te rade moet gaan.
Elise Schouman zoekt de gebruiksaanwijzing, maar geeft hem niet. Er staat een ladder klaar in een weiland om je verder te helpen. Maar je moet er wel zelf opklimmen.

 

Anthon Fasel

 

fotograaf: 
Elise Schouman